ผู้เฒ่าเพิ่นว่า หม่องใด๋ ที่ใด๋ มีกลิ่นลาบงัว
บ่ต้องมาตั๋ว เพราะกลิ่นข้าวคั่วมันตั๋วบ่ได้
ผู้เฒ่าเพิ่นว่า หม่องใด๋ ที่ใด๋ มีกลิ่นลาบงัว
บ่ต้องมาตั๋ว เพราะกลิ่นข้าวคั่ว.. มันตั๋วบ่ได้..
( ดนตรี )
เปนคนบ้าน ๆ มาขายแรงงานในเมืองงาม ๆ
เปนคนต่ำ ๆ มาอยู่ในกลางดงตึกสูง ๆ
ชื่อว่าสีลม ในย่านสังคม ที่เฟื่องที่ฟุ้ง
ฝรั่งชาวโลกชาวกรุง เอิ้นว่าชั้นสูงกะแล้วกัน
ถนนรถรา แสงสีตระการ อาคารร้านรวง
สุดยอดเมืองหลวง โฮมอยู่ตรงนี้ หม่องนี้ทั้งนั้น
ผู้คนบ้านเฮา แทรกตัวอยู่ในเครื่องแบบแรงงาน
เสื้อผ้าหน้าผมอาหารกเนียนไปกับเจ้านายซั่นตั๋ว
อ้าว… ได้กลิ่นข้าวคั่ว
ร้านมองสิปัวร์ แล้วกลิ่นลาบงัวลอยมาแต่ไส
อ้าว… อยู่กลางสีลม
กลิ่นเพี้ยขม ๆ มันลอยติดลม มาได้จังใด๋
ผู้เฒ่าว่าไว้หม่องใด๋ที่ใด๋มีลาบงัว
บ่ต้องมาตั๋ว มีคนบ้านเฮารับรองได้
งานบีบปลอมตัว แต่คนบ้านเฮาบ่เคยปลอมใจ
แคนจ้าวยามใด กหลงฟ้อนใส่คือเก่านั่นล่ะ
สิอยู่สีลม อยู่ในสังคม เมืองศรีวิไล
อีสานอยู่ไส กคือเครื่องหมาย ของมิตรภาพ
เสียงแคน เสียงลำ บ่เลือกหม่องม่วน อีหลีเด้ครับ
เจ้านายขอรับ อย่าอ่งเลยครับ มาหย่าว..นำกัน
เจ้านายขอรับ อย่าอ่งเลยครับ มาหย่าว..นำกัน
( ดนตรี )
จะอยู่ที่ไหน กไม่เคยลืม ว่าเราเปนใคร
ดนตรีอยู่ในหัวใจ จะชนชั้นใดกะมาม่วนนำกัน
แค่ลองเปิดใจ บ่ต้องอายดอกครับ
บ่ต้องมาดต้องซง มาสนุกเลยครับ
ปวดหัวงานหนัก พักเอาไว้ก่อนครับ
มื้อสันวันดี เชิญหม่องนี่เลยครับ..
( ดนตรี )
..เอาฮันนี่ คันสิเว้าเรื่องเก่าวันก่อน วันก่อน วันก่อน
คิดขึ้นมา กะละแม่นคึดฮอด คึดฮอดยามกิน ยามนอน
แม่นอยู่ไสกะบ่คือ บ้านเกิด เมืองนอน
นอน นอน นอน นอน นอน นอน นอน
เด้อนายเด้อ เด้อนายเด้อ เด้อนายเด้อ เด้อ ๆ นายเด้อ
วันไหนหัวใจฉันล้า วันไหนหัวใจล้าอ่อน
คิดถึงบ้านเฮาก่อนกะมีแรงขึ้นมา
สู้เพื่อคนที่รักนั่นหนา สู้เพื่อคนที่รักนั่นหนา
บอกใจตัวเองว่า ให้อดเอาสาก่อน
ท้องนารอฉันสาก่อน เถียงนารอฉันสาก่อน
จะกลับไปแน่นอนถ่าก่อนเถียงนา
สูดกลิ่นไอดินดอกหญ้า ไปสูดกลิ่นไอดินดอกหญ้า
ดีกว่าเปนบ้าดมกลิ่นฝุ่นควัน
เด้อนายเด้อ เด้อนายเด้อ เด้อนายเด้อ เด้อ ๆ นายเด้อ
( ดนตรี )
อ้าว… ได้กลิ่นข้าวคั่ว
ร้านมองสิปัวร์ แล้วกลิ่นลาบงัวลอยมาแต่ไส
อ้าว… อยู่กลางสีลม
กลิ่นเพี้ยขม ๆ มันลอยติดลม มาได้จังใด๋
ผู้เฒ่าว่าไว้หม่องใด๋ที่ใด๋มีลาบงัว
บ่ต้องมาตั๋ว มีคนบ้านเฮารับรองได้
งานบีบปลอมตัว แต่คนบ้านเฮาบ่เคยปลอมใจ
แคนจ้าวยามใด กหลงฟ้อนใส่คือเก่านั่นล่ะ
สิอยู่สีลม อยู่ในสังคม เมืองศรีวิไล
อีสานอยู่ไส กคือเครื่องหมาย ของมิตรภาพ
เสียงแคน เสียงลำ บ่เลือกหม่องม่วน อีหลีเด้ครับ
เจ้านายขอรับ อย่าอ่งเลยครับ มาหย่าว..นำกัน
เจ้านายขอรับ อย่าอ่งเลยครับ มาหย่าว..นำกัน..