นั่งรถไฟ..มาสิบสี่ชั่วโมง
บอกตามตรง ว่ายังทำใจไม่ได้
พี่บ่าวมาหา..น้องหลบหน้าหายไป
โทรไปเท่าไร ไซร้ไม่รับสายที

* พี่มาตามหาเธอ ใครที่เจอบอกที
บอกคนดี พี่บ่าวมาตามหาใจ

** พี่มาหาเธอหลบหาย พี่มาไกลเพราะรักเธอ
สี่เดือนแล้วนอนละเมอ เพราะว่าเธอมาเงียบไป
เคยคิดถึงกันมั่งหม้าย เคยห่วงใยกันมั่งหม้าย
ความคิดถึงมันหายไป ความห่วงใย..ก็หายตาม

( ดนตรี )

เสียงรถไฟ..มันจะดังเท่าใด
เสียงร้องไห้ พี่บ่าวมันดังยิ่งกว่า
อกมันกลัดหนอง เพราะน้องจึงนองน้ำตา
เสียใจหนักหนา เป็นบ้าก็ไม่รู้ที

* พี่มาตามหาเธอ ใครที่เจอบอกที
บอกคนดี พี่บ่าวมาตามหาใจ

** พี่มาหาเธอหลบหาย พี่มาไกลเพราะรักเธอ
สี่เดือนแล้วนอนละเมอ เพราะว่าเธอมาเงียบไป
เคยคิดถึงกันมั่งหม้าย เคยห่วงใยกันมั่งหม้าย
ความคิดถึงมันหายไป ความห่วงใย..ก็หายตาม

พี่มาหาเธอหลบหาย พี่มาไกลเพราะรักเธอ
สี่เดือนแล้วนอนละเมอ เพราะว่าเธอมาเงียบไป
คำว่าคิดถึงมีมั่งหม้าย คำว่าห่วงใยมีมั่งหม้าย
ความคิดถึงมันหายไป ความห่วงใย..ก็หายตาม

** พี่มาหาเธอหลบหาย พี่มาไกลเพราะรักเธอ
สี่เดือนแล้วนอนละเมอ เพราะว่าเธอมาเงียบไป
เคยคิดถึงกันมั่งหม้าย เคยห่วงใยกันมั่งหม้าย
ความคิดถึงมันหายไป ความห่วงใย..ก็หายตาม