ปลาย.. ฟ้าในยามแลง
เจือด้วยสีแดง แต้มแต่งด้วยแสงอ่อน
สกุณาบินคว้างคืนคอน
คล้ายเราตอนแรมรอนคืนเฮือน

ถิ่น.. ฐานคืออ้อมกอด ของเพิ่นผู้คึดฮอด
คำฮักที่พลอดให้ได้ฟัง ชุบชีวิตที่เพม่าง
เป็นกำลัง หัวใจ เติมไฟให้มีแฮง

* เพราะเมื่อยามย่ำค่ำบนทางฝัน
ช่างไม่เคยงดงาม มีเพียงความเดียวดาย
ตากความเหงาท่ามกลาง.. ควันของเมืองใหญ่
เสียงหัวใจยังครวญคนึงโหยหา
จากมาไกลเท่าไร ใจยังใกล้ถิ่น
กลิ่นไอดินยังโชยพัดมา
นับรอวันได้กลับ ไปสบสายตา
เมื่ออาทิตย์ร่ำลา คงได้เคียงบ่าเบิ่งฟ้ายามแลง..

( ดนตรี )

ปลายฟ้า.. ของฝั่งนั้น
เป็นจั่งได๋บ้าง อ้างว้างคือกันบ่
โชคชะตากั้นขวางทางพ้อ
ต้องสู้ต่อเพื่อคนต้นทาง

ถิ่น.. ฐานคืออ้อมกอด ของเพิ่นผู้คึดฮอด
คำฮักที่พลอดให้ได้ฟัง ชุบชีวิตที่เพม่าง
เป็นกำลัง.. หัวใจ เติมไฟให้มีแฮง

* เพราะเมื่อยามย่ำค่ำบนทางฝัน
ช่างไม่เคยงดงาม มีเพียงความเดียวดาย
ตากความเหงาท่ามกลาง.. ควันของเมืองใหญ่
เสียงหัวใจยังครวญคนึงโหยหา
จากมาไกลเท่าไร ใจยังใกล้ถิ่น
กลิ่นไอดินยังโชยพัดมา
นับรอวันได้กลับ ไปสบสายตา
เมื่ออาทิตย์ร่ำลา คงได้เคียงบ่าเบิ่งฟ้ายามแลง..

นับรอวันได้กลับ ไปนั่งอิงซบบ่า
มองอาทิตย์ร่ำลา คงงามตาหนอฟ้ายามแลง..