บทเรียนเดิมที่เคยเจ็บปวด
และฉากความจริงที่แสนทรมาน
และหยดน้ำตาที่ไหลรินผ่าน
กับความผิดหวัง ซ้ำๆ เดิมๆ
พ่ายแพ้ตั้งกี่ครั้งสักกี่หน
ที่ฉันทนที่ฉันเดิน ที่ฉันโดดเดี่ยวเดียวดาย

ร่องรอยแผลเดิม ที่เคยบาดเจ็บ
เก็บความอ่อนแอไม่แพ้ให้ใครมอง
อาจถูกทับถมไร้ราคา ไม่น่ามอง
แต่ฉันมีสองมือสองขาให้ก้าวไป
ศรัทธาและความฝันจะเก็บมันจะคว้ามัน
จะล้มลุก จะคลุกคลานสักเท่าไร

* คนผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดา ผิดหวังใครๆก็ผ่านมา
แพ้บ้างบางคราต้องเข้าใจ
ชีวิตไม่มีอะไรง่าย ฝั่งฝันเหมือนไกลก็ไม่ไกล
ขอเพียงหัวใจไม่อ่อนล้า
ที่ใครเคยดูถูก ที่ใครเคยสบประมาท
เหยียดหยามจะได้รู้จะได้เห็นดี
เมื่อวันนั้นมาถึง คนขี้แพ้คนหนึ่งคนนี้
ที่ใครก็มองว่าสุดยอด..

โฮ.. โฮ..
กูไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมทั้งนั้น
โฮ.. โฮ..
กูจะทำกูจะทำกูจะทำให้ได้..

( ดนตรี )

* คนผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดา ผิดหวังใครๆก็ผ่านมา
แพ้บ้างบางครา ต้องเข้าใจ
ชีวิตไม่มีอะไรง่าย ฝั่งฝันเหมือนไกลก็ไม่ไกล
ขอเพียงหัวใจไม่อ่อนล้า
ที่ใครเคยดูถูก ที่ใครเคยสบประมาท
เหยียดหยามจะได้รู้จะได้เห็นดี
เมื่อวันนั้นมาถึง คนขี้แพ้คนหนึ่งคนนี้

* คนผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดา ผิดหวังใครๆก็ผ่านมา
แพ้บ้างบางคราต้องเข้าใจ
ชีวิตไม่มีอะไรง่าย ฝั่งฝันเหมือนไกลก็ไม่ไกล
ขอเพียงหัวใจไม่อ่อนล้า
ที่ใครเคยดูถูก ที่ใครเคยสบประมาท
เหยียดหยามจะได้รู้จะได้เห็นดี
เมื่อวันนั้นมาถึง คนขี้แพ้คนหนึ่งคนนี้
ที่ใครก็มองว่าสุดยอด..