พี่เป็นคนใต้ ตัดยางเลี้ยงไก่เลี้ยงวัวชน
น้องคงไม่สน ไอ้คนอย่างเราสักเท่าไหร่
เพราะใจดวงนี้ เวลารักใครมาก
มันก็ยากเกินที่จะทำใจ
แล้วจะมีใครมาเข้าใจ คนใต้อย่างเรา

ข้างแรมเดือนหก ให้น้องลองมา.. บ้านพี่
ลูกศิษย์ลูกหลาน ครูหมอประเพณีของคนใต้
ว่าน้องนั้นเป็นคนกรุง
ไม่รู้น้องนุ่งผ้าถุงเป็นหม้าย
น้องแหลงกลางกะได้ แต่แหลงใต้ไม่ค่อยชับ

มันเปลี่ยวหัวใจ.. มันเหงา..
เมื่อยาง.. นั้น.. ผลัดไป
ขอใครสักคนเป็นคู่ชีวิตดูแลกัน..

* จะพาน้องไปแลหนังลุงโนราห์
โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี
สวนยางสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้
ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง
พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้
แล้วน้องนั้นเข้าใจได้
ว่าพี่นี้เป็นคนใต้และคนใต้นั้นรักจริง

( ดนตรี )

มันเปลี่ยวหัวใจ.. มันเหงา..
เมื่อยาง.. นั้น.. ผลัดไป
ขอใครสักคนเป็นคู่ชีวิตดูแลกัน..

* จะพาน้องไปแลหนังลุงโนราห์
โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี
สวนยางสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้
ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง
พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้
แล้วน้องนั้นเข้าใจได้
ว่าพี่นี้เป็นคนใต้และคนใต้นั้นรักจริง

* จะพาน้องไปแลหนังลุงโนราห์
โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี
สวนยางสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้
ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง
พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้
แล้วน้องนั้นเข้าใจได้
ว่าพี่นี้เป็นคนใต้และคนใต้นั้นรักจริง

แล้วน้องอีเชื่อพี่หม้าย
พี่แหลงออกมาจากใจ ว่าเด็กใต้นั้นรักจริง