อีกครั้ง ที่เดินออกมาตั้งไกล
คราวนี้ต้องทนได้ ไม่กลับไปแน่นอน
แต่แล้ว เพียงเจอคำอ้อนวอน
สุดท้ายแล้วฉันก็ใจอ่อน ให้กับรอยยิ้มเธอ

ลืมไปเลยว่าเจ็บ ลืมไปเลยว่าโกรธ
สุดท้ายก็ได้แค่โทษตัวเอง

ทำไมเป็นคนที่อ่อนแอเหลือเกิน
ทำไมยังเดินกลับไปที่เดิมซํ้า ๆ
ทำไมเจ็บแล้วไม่จำ ทำไมยอมให้เขาทำ
ทำไมยังโง่ซํ้า ๆ ทำไม ทำไม

กี่ครั้ง ที่บอกตัวเองให้พอ
ชีวิตต้องไปต่อ อย่ารอเป็นของตาย
แต่แล้ว ความเข้มแข็งที่เข้าใจ
หน้าตาเป็นยังไง ยังไม่เคยเห็นเลย

ลืมไปเลยว่าเจ็บ ลืมไปเลยว่าโกรธ
สุดท้ายก็ได้แค่โทษตัวเอง

ทำไมเป็นคนที่อ่อนแอเหลือเกิน
ทำไมยังเดินกลับไปที่เดิมซํ้า ๆ
ทำไมเจ็บแล้วไม่จำ ทำไมยอมให้เขาทำ
ทำไมยังโง่ซํ้า ๆ ทำไม ทำไม

ทำไมเป็นคนที่อ่อนแอเหลือเกิน
ทำไมยังเดินกลับไปที่เดิม ซํ้า ๆ 
ทำไมเจ็บแล้วไม่จำ ทำไมยอมให้เขาทำ
ทำไมยังโง่ซํ้า ๆ ทำไม ทำไม

( ดนตรี )

ทำไมเป็นคนที่อ่อนแอเหลือเกิน
ทำไมยังเดินกลับไปที่เดิมซํ้าๆ
ทำไมเจ็บแล้วไม่จำ ทำไมยอมให้เขาทำ
ทำไมยังโง่ซํ้า ๆ

ทำไมเป็นคนที่อ่อนแอเหลือเกิน
ทำไมยังเดินกลับไปที่เดิม ซํ้า ๆ 
ทำไมเจ็บแล้วไม่จำ ทำไมยอมให้เขาทำ
ทำไมยังโง่ซํ้า ๆ ทำไม ทำไม