กลิ่นใบสนจางๆ ใต้แสงจันทร์นวล
เพ้อชวนให้ใจเริ่มหาย
ดวงตะวันโรยแรง อาบแสงเดียวดาย
คล้ายคน.. มืดมนหนทาง

นกเจ้าเอย ผกผินโบกบินคืนรัง
ไร้พลังจะกางปีกบิน
เหมือนตะโกนเท่าไร ไม่มีใครได้ยิน
ไม่ได้ยิน.. แม้ใจตัวเอง

( ดนตรี )

ยาม.. เมื่อฝนโปรยปรายที่ใด
ดอกไม้จะเริ่มเบ่งบาน
ฝน.. รินรดบนกองไฟ
จะเหลือไว้เพียงเถ้าถ่าน

แม้ในวันที่ฉันไม่เหลืออะไร
ยังเหลือหัวใจของฉัน
ฉันได้ยินดอกไม้กำลังจะบาน
ฉันได้ยิน.. เสียงใจตัวเอง

ก่อนที่แสงตะวันจะหลุดขอบฟ้า
ฉันยังพอมีหวัง
ตราบที่แสงดารายังโอบดวงจันทร์
ความฝันฉันยังโบยบิน

คืนที่ฟ้าหลับใหลไร้เสียง
เหลือแค่เพียงกลิ่นควัน
ท่ามกลางเปลวไฟยังมีดอกไม้บาน
ความหวัง.. จะยังเริ่มใหม่

( ดนตรี )

นกเจ้าเอย ผกผินโบกบินคืนรัง
ไร้พลังจะกางปีกบิน
เหมือนตะโกนเท่าไร ไม่มีใครได้ยิน
แต่ฉันได้ยิน..เสียงใจตัวเอง

ก่อนที่แสงตะวันจะหลุดขอบฟ้า
ฉันยังพอมีหวัง
ตราบที่แสงดารายังโอบดวงจันทร์
ความฝันฉันยังโบยบิน

คืนที่ฟ้าหลับใหลไร้เสียง
เหลือแค่เพียงกลิ่นควัน
ท่ามกลางเปลวไฟยังมีดอกไม้บาน
ความหวัง.. จะยังเริ่มใหม่

ท่ามกลางเปลวไฟยังมีดอกไม้บาน
ความหวัง.. จะยังเริ่มใหม่
เริ่มใหม่จากที่ยัง เหลืออยู่..