เจ้าตัวอักษรหนังสือ ที่เขาถือไว้เพื่ออ่าน
ยากที่จะคาดเดาว่า เขาตั้งใจหรือมองผ่าน
ใจฉันอยากเรียนรู้ เล่มที่ดูว่าน่าอ่าน
ทิ้งเธอไว้บางตอนเจ้า หนังสือดูช่างทรมาน

* อ่านเจอเพียงครา เข้าใจเธอแค่บางหน้า
ปิดตาย เก็บไว้ ไม่เคยรักษา เมื่อเขาจากลา
ฉันยังคอยคั่นไว้ทุกคืนวัน คั่นเวลา

** แค่เพียงชั่วคราว ลืมสายตาของเขาก่อน
พบกันบางตอน อยู่บางช่วงเวลา
ถ้าเขาอ่านเธอไม่จบ คงจะพบฉันคั่นระหว่างหน้า
วันที่เขาอ่านเธอไม่ละสายตา
วันนั้นคงต้องลาก่อน..

( ดนตรี )

ต่อให้รักแค่ไหน แม้จะดีเท่าไหร่
ไม่มีสิทธิ์ได้ครอบครอง บทกวีที่ไม่คล้องจอง
แม้จะนานเท่าไหร่ ก็เต็มใจจะรักการอ่าน
อยากใกล้เธอนานๆ

* อ่านใจเพียงครา (จดจำแววตา)
แต่หนังสือไม่อาจเรียกหาผู้อ่าน หมื่นล้าน
ความปรารถนา วันที่เธอเหงา
จะเห็นฉันยืนอยู่ตรงที่เก่า แค่ตอนเขาไม่มา

** แค่เพียงชั่วคราว ลืมสายตาของเขาก่อน
พบกันบางตอน อยู่บางช่วงเวลา
ถ้าเขาอ่านเธอไม่จบ คงจะพบฉันคั่นระหว่างหน้า
วันที่เขาอ่านเธอไม่ละสายตา

เป็นดั่งบทความที่คั่นเอาไว้ แสนนานจนลืมอ่านไป
หากเธอแค่ทำเป็นได้ยิน ในสิ่งที่ฉันไม่เคยได้กล่าว
ใจของฉันมีเพียงแค่เธอ (เพราะยังคงคิดถึงทุกคราว)
เฝ้าดู แล้วกลายเป็นเรื่องราว (เธอบอกรักปากเปล่า)
แต่ว่าเขาเฝ้ารอตลอดกาล..

( ดนตรี )

** แค่เพียงชั่วคราว ลืมสายตาของเขาก่อน
พบกันบางตอน อยู่บางช่วงเวลา
ถ้าเขาอ่านเธอไม่จบ คงจะพบฉันคั่นระหว่างหน้า
วันที่เขาอ่านเธอไม่ละสายตา

** แค่เพียงชั่วคราว ลืมสายตาของเขาก่อน
พบกันบางตอน อยู่บางช่วงเวลา
ถ้าเขาอ่านเธอไม่จบ คงจะพบฉันคั่นระหว่างหน้า
วันที่เขาอ่านเธอไม่ละสายตา
วันนั้นคงต้องลาเธอ..

นานเกินใจจะรู้ ฉันยังคงคั่นเธออยู่
ตราบใดที่เขาไม่พลิกดู
นานเกินใจจะรู้ ฉันยังคงคั่นเธออยู่
ตราบใดที่เขาไม่พลิกดู