หยุดร้อง..ไห้เถิดที่รัก
หยุดพัก..ใจเสียบ้าง
อย่าคิด..ให้มันมากนัก
วุ่นรัก..ก็ทำให้ว่าง

คนเรา ก็เป็นอย่างนี้
มีเลว มีดีคละเคล้ากันไป
ปล่อยวาง เสียบ้างได้ใหม
ไม่งั้นใจ ของเราจะเจ็บปวด

* ผ่านมา แล้วก็ให้ผ่านไป
ดั่งสาย น้ำที่ไม่ไหลกลับ
ตะวัน เช้าเมื่อขึ้นพอเย็น ก็ดับ
ลาลับอยู่ตรงขอบฟ้า

** ใจคน อันแค่เท่านี้
ทำไม วุ่นวายเหลือเกิน
เรื่องรัก ทำใจให้เขิน
ไม่อยากเดิน ไม่อยากฝัน
ถึงวันข้างหน้า

( ดนตรี )

* ผ่านมา แล้วก็ให้ผ่านไป
ดั่งสาย น้ำที่ไม่ไหลกลับ
ตะวัน เช้าเมื่อขึ้นพอเย็น ก็ดับ
ลาลับอยู่ตรงขอบฟ้า

** ใจคน อันแค่เท่านี้
ทำไม วุ่นวายเหลือเกิน
เรื่องรัก ทำใจให้เขิน
ไม่อยากเดิน ไม่อยากฝัน
ถึงวันข้างหน้า

ไม่อยากเดิน ไม่อยากฝัน
ถึงวันข้างหน้า