ถึงมื้อที่ต้องไป อ้ายก็คงต้องลา
ถึงน้ำตามันฟ้องว่าเจ็บจนกลั้นบ่ได้
เบิดหน้าที่อ้ายแล้ว บ่ไหวก็คงต้องไหว
ส่งทางใจ ให้เจ้ากับเขาไปฮอดฝั่งฝัน

ภาพมื้อวานถึงสิกระหน่ำซ้ำเติมบาดแผล
พื้นที่อ้ายเคยแคร์ ขอยกให้เขาดูแลเจ้าเด้อ
อ้ายมาส่งได้ฮอดส่ำนี้ แค่ได้เข้ามาฮัก
ถึงแม่นต้องเจ็บหนักเพราะเธอ
สมศักดิ์ศรีแล้วล่ะ ให้เกียรติเอิ้นอ้ายว่า
เขากะเป็นแค่ทางผ่าน

ถึงแม่นจบบ่สวย และเจ็บจนแทบบ่ไหว
ย้อนว่าอ้าย มันตั้งใจฮักเจ้าหลายเด้หล่า
ทุ่มเททุกอย่างแล้ว ยังล้มเพราะโดนบอกลา
แทบเป็นบ้าตอนฮู้ว่าเจ้ากับเขาฮักกัน

ส่งเจ้าไป ไปฮอดสวรรค์เด้อคำ คนก่ำกาดำคืออ้าย
สิตกนรกหมกไหม้ กะส่างหัวมัน อ้ายรับจบเอง

ภาพมื้อวานถึงสิกระหน่ำซ้ำเติมบาดแผล
พื้นที่อ้ายเคยแคร์ ขอยกให้เขาดูแลเจ้าเด้อ
อ้ายมาส่งได้ฮอดส่ำนี้ แค่ได้เข้ามาฮัก
ถึงแม่นต้องเจ็บหนักเพราะเธอ
สมศักดิ์ศรีแล้วล่ะ สมศักดิ์ศรีอ้ายแล้ว…

ถึงภาพมื้อวานถึงสิกระหน่ำซ้ำเติมบาดแผล
พื้นที่อ้ายเคยแคร์ ขอยกให้เขาดูแลเจ้าเด้อ
อ้ายมาส่งได้ฮอดส่ำนี้ แค่ได้เข้ามาฮัก
ถึงแม่นต้องเจ็บหนักเพราะเธอ
สมศักดิ์ศรีแล้วล่ะ เป็นเกียรติอ้ายแล้วล่ะ
ที่เป็นได้แค่ทางผ่าน