อย่าหาว่าสั่งว่าสอนน้องเห้อแค่เล่าสู่กันฟัง
บางครั้งชีวิตมันพะรุงพะรัง ก็เพราะความรัก
บางคนยอมทิ้งความเป็นตัวตน
เพื่ออยากให้คนอีกคนนั้นยอมรับ
แต่ลืมไปถ้าคนจะรัก เขาไม่ต้องการอะไร

นานๆ ไปพึ่งรู้ว่าเดินผิดทางมาหลายกิโล
ปลายทางไม่รู้ว่าเขาจะรักเรา เหมือนเรารักเขาหม้าย
ก็พยายามปรับตัวอยู่ฝ่ายเดียว แล้วจะมีความสุขได้ยังไง
แค่หลอกตัวเองไป..วันๆ ว่าเขาก็รัก

สัญญาณมันบ่งบอก ว่าเราวิ่งตามเขาฝ่ายเดียว
คนที่เจ็บก็มีหนึ่งเดียวคือตัวของเรา

* แชทไม่อ่านไลน์ไม่ตอบ เธอไม่ชอบเวลาอยู่ใกล้
ไม่มีอะไรที่เป็นของขวัญ ให้ในวันสำคัญของเรา
จะไปที่ไหนจะทำอะไร จะกลับตอนไหนไม่เคยใส่ใจ
จึงถูกทิ้งไว้ให้เป็นของเก่า
เท่านี้ก็รู้ว่าเรารักเขาฝ่ายเดียว

จะพยายามแค่ไหนให้เขาหันหน้ามารัก
ยิ่งเดินตามเขามานานมากนักก็ชักเหนื่อยใจ
คนเราเกิดมานั้นมีเส้นทางของตัวเอง
แหละไม่จำเป็นต้องเดินตามใคร
เพราะลมหายใจ นั้นเป็นของตัวเราเอง

( ดนตรี )

สัญญาณมันบ่งบอก ว่าเราวิ่งตามเขาฝ่ายเดียว
คนที่เจ็บก็มีหนึ่งเดียวคือตัวของเรา

* แชทไม่อ่านไลน์ไม่ตอบ เธอไม่ชอบเวลาอยู่ใกล้
ไม่มีอะไรที่เป็นของขวัญ ให้ในวันสำคัญของเรา
จะไปที่ไหนจะทำอะไร จะกลับตอนไหนไม่เคยใส่ใจ
จึงถูกทิ้งไว้ให้เป็นของเก่า
เท่านี้ก็รู้ว่าเรารักเขาฝ่ายเดียว

* แชทไม่อ่านไลน์ไม่ตอบ เธอไม่ชอบเวลาอยู่ใกล้
ไม่มีอะไรที่เป็นของขวัญ ให้ในวันสำคัญของเรา
จะไปที่ไหนจะทำอะไร จะกลับตอนไหนไม่เคยใส่ใจ
จึงถูกทิ้งไว้ให้เป็นของเก่า
เท่านี้ก็รู้ว่าเรารักเขาฝ่ายเดียว

จะพยายามแค่ไหนให้เขาหันหน้ามารัก
ยิ่งเดินตามเขามานานมากนักก็ชักเหนื่อยใจ
คนเราเกิดมานั้นมีเส้นทางของตัวเอง
แหละไม่จำเป็นต้องเดินตามใคร
เพราะลมหายใจ นั้นเป็นของตัวเราเอง

เพราะลมหายใจ นั้นเป็นของตัวเราเอง