เมืองที่วุ่นวาย
กลับกลายเป็นเมืองแห่งความหวัง
หลายชีวิตแบกความฝัน เดินทางสู่เมืองกรุง
เรียนและงาน ต่างคนต่างจุดหมายที่มุ่ง
อยู่ในเมืองกรุง ที่แสนจะวุ่นวาย

ตื่นแต่เช้า ต้องเดิมตามเข็มนาฬิกา
ใช้เวลาให้มีค่าให้มีเงิน
สองเท้าที่ก้าวเดิน
บ้างถูกเมิน บ้างถูกเหยียด บ้างเสียดสี
ปริญญาไม่มี ต้องก้มหน้าขายแรงงาน

*นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม
นิยมเข้ามาหาความฝัน
บางทีก็สมหวัง บางทีก็แสนจะเจ็บช้ำ
กล้ำกลืนฝืนทำเพื่อคว้าเศษฝันปลายทาง

( ดนตรี )

เมืองที่วุ่นวาย มากมายผู้คนหลากสี
คนเลวมากมี ทำชั่วได้ดีก็ถมไป
ต้องกัดฟันทน ก้มหัวให้นายทุนใหญ่
คดโกงทั้งกายทั้งแรงใจทั้งแรงเงิน

*นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม
นิยมเข้ามาหาความฝัน
บางทีก็สมหวัง บางทีก็แสนจะเจ็บช้ำ
กล้ำกลืนฝืนทำเพื่อคว้าเศษฝันปลายทาง

นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม
ท่ามกลางฝูงชน กับสังคมที่เหลื่อมล้ำ
สิทธิเสรี ของคนไม่เท่าเทียมกัน
แบ่งแยกชนชั้นด้วยอำนาจและเงินตรา

นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม
นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม
นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม
นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม