เส้นทางไม่ใช่ฝันวันต่อวัน เพราะกูนั้นยังต้องเดินไป
อดทนถึงอย่างไรก้าวต่อไป แต่สุดท้ายมันก็เหมือนเดิม
เหลื่อมล้ำในสังคมใครผิด ก็เหยียบให้จมมีแต่ซ้ำเติม
แก่งแย่งชิงดี ยากที่จะกลับไปเริ่มกลับไปแก้ตัว

กูเบื่อสังคมทับถมกูเบื่อสังคมนินทา
ปล่อยวางชีวิตเถิดหนา อย่าไปสนใจ

* จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน
ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ
กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ
เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร
กูไม่แคร์

( ดนตรี )

ผิดหวังกับสังคม บางคนได้เกียรตินิยมแม่งยังตกงาน
ก็ผู้ใหญ่ในเมืองในบ้าน อุปถัมภ์แต่ลูกหลานกูละท้อใจ
นาสกุลไม่เด่นไม่ดัง
จึงไม่ได้เป็นอย่างที่หวังมึงต้องทำใจ
โลกใบนี้มันแคบเกินไป
นานแค่ไหน อีกเมื่อไหร่ถึงจะเท่าเทียม

กูเบื่อสังคมทับถมกูเบื่อสังคมนินทา
ปล่อยวางชีวิตเถิดหนา อย่าไปสนใจ

* จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน
ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ
กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ
เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร
กูไม่แคร์

* จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน
ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ
กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ
เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร
กูไม่แคร์

* จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน
ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ
กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ
เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร
กูไม่แคร์

เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร
กูไม่แคร์..