โอความรักเจ้าเอย เคยได้กอด เคยได้หอม
เคยได้อิงแอบแนบข้างกาย
เมื่อความรักมันช่างหวาน น้ำตาลยังชิดซ้าย
โลกทั้งใบเป็นสีชมพู

แต่ความรักที่เคยหวาน เนินนานกลายเป็นขม
ศรรักปักใจฉันเต็มประตู
เมื่อความรักกลายเป็นพิษ เธอคิดอะไรไม่รู้
ต้องกลายเป็นชู้ทั้งที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์

ด้วยเหตุไฉนความรักของข้าจึงได้จบลงในโลกา
กับความรัก ที่ให้เธอไปมันไม่ค่าเลยโสภา
กับความจริง ที่ฉันได้รู้กับสิ่งที่เธอโกหกมา
ทุกสิ่งที่เดินร่วมทางกับกลายเป็นชู้ตลอดมา

และมันก็น่าเสียใจกับความรักของเราที่จบลง
ด้วยความสัมพันธ์ของเธอกับฉันทำได้ ก็แค่ขืนข่ม
ทุกสิ่งที่ภาวนากับความรักของเราให้มั่นคง
สุดท้ายความรักของเธอกับฉันทำได้ ก็แค่จบลง

* เมื่อความรักที่เคยหวาน เนินนานกลายเป็นขม
ศรรักปักใจฉันเต็มประตู
เมื่อความรักกลายเป็นพิษ เธอคิดอะไรไม่รู้
ต้องกลายเป็นชู้ทั้งที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์

** เมื่อ..ดอกรักที่เธอให้ฉันในตอนนั้น
ฉันยังจำกลิ่นมันได้ขึ้นใจ
เมื่อยามรักทุกอย่างก็สวย ชั่งสดใส
มองอะไรมันก็กลายเป็นสีชมพู
แต่ไม่คิดว่าความหอมของความรัก
จะจืดจางเมื่อความจริงที่ฉันได้รู้
รักเกือบตายตอนสุดท้ายกลายเป็นชู้.. รู้ไม่ทัน

เหมือนดั่งน้ำหอมที่เธอมอบให้ กับด้วยหัวใจที่มันมืดมน
เปรียบดั่งความรักที่มีกลิ่นหอม ที่ฉันได้สูดได้ดอมดม
ต่อให้ดวงจันทร์เทวาหรือเมฆขลามาชื่นชม
ความรักของเธอกับฉันก็ไม่ได้สมหวังดั่งใจของตน
เหมือนรามสูรขว้างขวานผ่ามาตรงกลางอก
เหมือนดั่งดวงใจน้อยๆของฉัน ที่แตกสลายไปทั้งหมด
ก็เพราะว่าใจที่มอบให้เธอ เธอกับเลือกเค้าในตอนจบ
ส่วนฉันเป็นได้แค่หมาไม่มีบทบาทในตอนจบ

* เมื่อความรักที่เคยหวาน เนินนานกลายเป็นขม
ศรรักปักใจฉันเต็มประตู
เมื่อความรักกลายเป็นพิษ เธอคิดอะไรไม่รู้
ต้องกลายเป็นชู้ทั้งที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์

** เมื่อ..ดอกรักที่เธอให้ฉันในตอนนั้น
ฉันยังจำกลิ่นมันได้ขึ้นใจ
เมื่อยามรักทุกอย่างก็สวย ชั่งสดใส
มองอะไรมันก็กลายเป็นสีชมพู
แต่ไม่คิดว่าความหอมของความรัก
จะจืดจางเมื่อความจริงที่ฉันได้รู้
รักเกือบตายตอนสุดท้ายกลายเป็นชู้.. รู้ไม่ทัน

รักเกือบตายตอนสุดท้ายกลายเป็นชู้..
รู้ไม่ทัน..