เป็นคนบ้านบ้าน เนื้อตัวดำกรานบ่ย้านแดด
ทำงานรับจ้าง มีเวลาว่างกะตอนแลง
ค่ำลงกะนั่งถอนเขาบ่สะออนดอกผู้สาว
เขาขิวเหล้าขาว ยามเขาเนาะหย่างกาย

ตากแดดตากลมทรงผมกะยาวโอ๊ยรุงรัง
บ่มีสตางค์พาเจ้าไปนั่งน้อตากแอร์
มีรถฮ้างๆเป็นมูลอิแม่เพิ่นให้มา
เป็นลูกชาวนาดอกฟ้าตั่งเจ้าคงบ่สนใจ

มาตราฐานชีวิตของอ้ายมันต่ำเกินไป
ให้เจ้าหย่างออกไปให้ไกลจากอ้ายสะเด้อหล่า

บ่มีปัญญาให้ค่าดองเจ้าดอกหลายแสน
ทองคำสร้อยแหวนขบวนแห่แหนบ่ยิ่งใหญ่
คงบ่มีทางสิพาเจ้ามาสุขส่ำบาย
ชีวิตของอ้ายนี่มันบ่ได้มาตรฐาน

บ่มีเงินทองมากองให้ไผน้อชื่นชม
อ้ายมือเปื้อนตมมันคงบ่สมแก้มน้องหล่า
คนจนคืออ้ายผู้สาวเขาบ่ปรารถนา
บ่ได้เป็นป๋าบ่มีเงินทองสิพร้อมเปย์

ถึงจนกะเจียมบ่คิดเท่าเทียมพญาใหญ่
จนแต่หัวใจมั่นคงซื่อตรงกว่าอื่นใด
ฮักไผกะฮักจริงหมดทั้งชีวิตพร้อมถวาย
มีเธอเป็นเจ้ายาสิล้มสิตายบ่แปรเปลี่ยน

( ดนตรี )

มาตราฐานชีวิตของอ้ายมันต่ำเกินไป
ให้เจ้าหย่างออกไปให้ไกลจากอ้ายสะเด้อหล่า

บ่มีปัญญาให้ค่าดองเจ้าดอกหลายแสน
ทองคำสร้อยแหวนขบวนแห่แหนบ่ยิ่งใหญ่
คงบ่มีทางสิพาเจ้ามาสุขส่ำบาย
ชีวิตของอ้ายนี่มันบ่ได้มาตรฐาน

บ่มีเงินทองมากองให้ไผน้อชื่นชม
อ้ายมีเปื้อนตมมันคงบ่สมแก้มน้องหล่า
คนจนคืออ้ายผู้สาวเขาบ่ปรารถนา
บ่ได้เป็นป๋าบ่มีเงินทองสิพร้อมเปย์

บ่มีเงินทองมากองให้ไผน้อชื่นชม
อ้ายมือเปื้อนตมมันคงบ่สมแก้มน้องหล่า
คนจนคืออ้ายผู้สาวเขาบ่ปรารถนา
บ่ได้เป็นป๋าบ่มีเงินทองสิพร้อมเปย์

( ดนตรี )

เป็นคนบ้านบ้าน เนื้อตัวดำกรานบ่ย้านแดด
ทำงานรับจ้าง มีเวลาว่างกะตอนแลง
ค่ำลงกะนั่งถอนเขาบ่สะออนดอกผู้สาว
เขาขิวเหล้าขาว ยามเขาเนาะหย่างกาย