* ฉันเคยพูดคำว่ารัก อยู่ในข้อความที่ฝากไว้
พูดถึงเธออยู่เป็นประจำ ไม่ได้บังคับแต่จากใจ
ฉันไม่อยากเป็นแค่ไอ้โง่ ที่นั่งดูเธอเดินจากไป
ขอแค่ได้เจอเธอแค่หน้าเธอ เดือนละครั้งไม่รู้เธอจะลำบากมั้ย

และถ้าไม่ลำบากไป ฉันขอแค่แวะไปฝากใจ
ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน ใจของเธอที่ฉันเคยได้ครอง
ขอร้องอย่าเอาไปฝากใคร

** เพราะรักเธอมากไป ก็เลยต้องผิดหวัง
เพราะฉันไม่เข้าใจ ทำไมเธอต้องเกลียดฉัน
ยังจำเรื่องวันเก่า แต่เธอเหมือนคนใหม่
เป็นใคร ที่ใจไม่รู้ ไม่รู้เธอเป็นใคร
แต่ฉันไม่เป็นไรนะเธอ จากใจลูกผู้ชาย.. คนนี้
ยังคงรักเพียงแต่เธอ

* ฉันเคยพูดคำว่ารัก อยู่ในข้อความที่ฝากไว้
พูดถึงเธออยู่เป็นประจำ ไม่ได้บังคับแต่จากใจ
ฉันไม่อยากเป็นแค่ไอ้โง่ ที่นั่งดูเธอเดินจากไป
ขอแค่ได้เจอเธอแค่หน้าเธอ เดือนละครั้งไม่รู้เธอจะลำบากมั้ย
และถ้าไม่ลำบากไป ฉันขอแค่แวะไปฝากใจ
ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน ใจของเธอที่ฉันเคยได้ครอง
ขอร้องอย่าเอาไปฝากใคร

แม้ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ความทรงจำของเธอ มันไม่เคยออกไปจากใจ
ชื่อของเธอยังฝัง อยู่ตรงที่กลางหัวใจ
ตั้งแต่วันที่เธอไปฉันไม่อยากเริ่มวันใหม่
ใครมาทำให้เธอเปลี่ยน แล้วปล่อยให้ฉันต้องช้ำใจ
ทุกครั้งที่ฉันนั้นหนาว เธอเป็นดังเหมือนเพลิงไฟ
คิดถึงไออุ่นเดิม ฉันได้แค่ถามว่าทำไม
รู้ทั้งรู้ว่าเจ็บ ไอ้เราก็ได้แค่ทำใจ

เพราะทุกเช้าที่ฉันตื่นมา ฉันเคยมีเธอมาอยู่ข้างๆ
เหมือนความทรงจำมันหลอน ยังคิดว่าเธอนอนอยู่ข้างๆ
แต่ว่าความเป็นจริงมันเหงา ฉันได้แค่บอกตัวเองให้พอ
เพราะว่าน้ำตาที่มันได้ไหลเธอรู้ไหมมันทรมาน
ฉันยังมีเธออยู่ในใจแม้ใครจะว่ายังไงก็ตาม
ยังรอเธออยู่ที่เดิม เหมือนเธอรอฉันให้ไปที่บ้าน
ยังคงมีภาพเธอทุกครั้งที่ฉันได้ก้าวเดิน
ฉันแค่อยากอยู่ข้างๆ เธอ แต่ตอนนี้เห็นแค่ภาพเบลอ

** เพราะรักเธอมากไป ก็เลยต้องผิดหวัง
เพราะฉันไม่เข้าใจ ทำไมเธอต้องเกลียดฉัน
ยังจำเรื่องวันเก่า แต่เธอเหมือนคนใหม่
เป็นใคร ที่ใจไม่รู้ ไม่รู้เธอเป็นใคร..

แต่ฉันไม่เป็นไรนะเธอ จากใจลูกผู้ชาย.. คนนี้
ยังคงรักเพียงแต่เธอ.. เสมอ.. เสมอ..
เสมอ.. เสมอ.. คนเดียว..