ท่ามกลางผู้คนมีคนมากมาย
หมดความต้องการ
หมดซึ่งความทะเยอทยาน
ในชีวิตนี้
เหมือนว่าใจกำลังผูกพันธ์
อยู่กับความหลังที่เคยเกิดมี
เหมือนไม่พร้อมเจอพรุ่งนี้
ยังเอาแต่คิดถึงเมื่อวาน

ไม่ยอมเปิดใจ
ไม่เดินต่อไป ไม่ใฝ่ไม่ฝัน
รู้สึกแค่เพียง อยากย้อนคือวัน
กลับไปที่เก่า
บ้างครั้งจนลืม ว่ายังไงเรา
ต้องมีชีวิตเพื่อวันพรุ่งนี้
ต่อให้เป็นความทรงจำที่ดี
จำต้องปล่อยไปให้เป็นเรื่องราว

ไม่อาจหยุดยั้ง
ให้เข็มเวลาไม่ผ่านพ้นไป
ไม่อาจไขว่คว้า
จะยื้อให้ใครอยู่เคียงข้างเรา
ที่ผ่านมาแล้วขอให้แล้วไป
ที่เคยหล่นหายล้วนเพียงส่วนนึง
ถ้าเกิดว่าใจนั้นนั้นยังคิดถึง
ก็เก็บให้ลึกลงข้างใน

เพราะเราต่างล้วน
อยากย้อนเวลากลับไปเริ่มใหม่
ไม่มีใครไหนอยากให้หัวใจ
เจ็บปวดสักคน
แต่สุดท้ายก็ต้องจำนน
นี่คือเหตุผลของการเติบโต
ถ้าย้อนเวลาไปได้ก็คง
ไม่มีพรุ่งนี้ไว้รอใคร

ถ้าเกิดวันนึงเราต้องเดินทาง
แบบไม่เหลือใคร
สถานที่นั้นจำเป็นอยู่ไหม
หรือไม่อีกแล้ว
และถ้าวันนึงคนที่สัญญา
ต่างลาลับหายกันไปจากเรา
คำสัญญาที่พูดกับเขา
จำเป็นอยู่ไหมเมื่อไม่มีกัน

ไม่อาจหยุดยั้ง
ให้เข็มเวลาไม่ผ่านพ้นไป
ไม่อาจไขว่คว้า
จะยื้อให้ใครอยู่เคียงข้างเรา
ที่ผ่านมาแล้วขอให้แล้วไป
ที่เคยหล่นหายล้วนเพียงส่วนนึง
ถ้าเกิดว่าใจนั้นนั้นยังคิดถึง
ก็เก็บให้ลึกลงข้างใน

เพราะเราต่างล้วน
อยากย้อนเวลากลับไปเริ่มใหม่
ไม่มีใครไหนอยากให้หัวใจ
เจ็บปวดสักคน
แต่สุดท้ายก็ต้องจำนน
นี่คือเหตุผลของการเติบโต
ถ้าย้อนเวลาไปได้ก็คง
ไม่มีพรุ่งนี้ไว้รอใคร

( ดนตรี )

ไม่อาจหยุดยั้ง
ให้เข็มเวลาไม่ผ่านพ้นไป
ไม่อาจไขว่คว้า
จะยื้อให้ใครอยู่เคียงข้างเรา
ที่ผ่านมาแล้วขอให้แล้วไป
ที่เคยหล่นหายล้วนเพียงส่วนนึง
ถ้าเกิดว่าใจนั้นนั้นยังคิดถึง
ก็เก็บให้ลึกลงข้างใน

เพราะเราต่างล้วน
อยากย้อนเวลากลับไปเริ่มใหม่
ไม่มีใครไหนอยากให้หัวใจ
เจ็บปวดสักคน
แต่สุดท้ายก็ต้องจำนน
นี่คือเหตุผลของการเติบโต
ถ้าย้อนเวลาไปได้ก็คง
ไม่มีพรุ่งนี้ไว้รอใคร

เพราะในสุดท้ายก็มีแค่เรา
คนเดียวเท่านั้น
ที่จะเดินทางไปยังปลายทาง
ที่วาดวางไว้
ทุกๆ คนล้วนมาส่งเรา
จงเก็บพวกเขาไว้ในอ้อมใจ
ไม่ต้องไปยื้อหรือรั้งใครไว้
ไม่ว่าสิ่งไหนที่เกินควบคุม

ทุกๆ คนล้วนแล้วแต่มีเรื่องราวในใจ
บาดแผลมากมายไม่มีผู้ใด ไม่เคยเจ็บช้ำ
แต่เชื่อเหลือเกินทุกความทรงจำ
ที่ผ่านมานั้นล้วนทำให้เรา
มันได้เป็นเราในทุกวันนี้
จะดีจะร้ายไม่เป็นไร.. เลย..